Cando o mundo enteiro cabe nos teus ollos,
eu quérote.
Cando rimos como quen non teme o tempo,
eu quérote.
Mesmo cando o silenzo senta entre os dous,
tamén te quero.
Querémonos amodo, paseniño,
como quen aprende un novo idioma,
sen dicionario
errando ás veces
pero acertando sempre na intención.
Por veces achégase o ruído
que non existe.
Por veces a luz se atenúa
para non doer.
E as músicas que nos arrodean
nos fan bailar e achegarnos
ata a fusión única
na que deixamos de ser forma,
somos tempo,
un ir e vir que axusta
dous corazóns a un só latexo.
Ningún comentario:
Publicar un comentario