Por ti,
o meu monstro agoniza
retorcéndose nos seus egos,
deixando ceibe a esperanza,
porta aberta aos meus anhelos.
Por ti,
o azul se viste
en teas laranxas e vermellas,
nos solpores e amenceres,
nos cantos hipnóticos da sereas.
Por ti,
as estrelas e a lúa
soñan danzas no ar,
no relucente espello
da pel do teu mar.
Por ti,
morro nos teus beizos,
mestura de sangue e veleno,
onde as ás dos Anxos do Ceo,
se acariñan en silenzo,
con Amor
disfrazado de desexo.
Ningún comentario:
Publicar un comentario