CAMIÑA

 

Camiña,

cara diante sempre;

sinte a vida a cada paso,

a cada chanzo,

subindo

e baixando.

Camiña,

cos soños na túa cabeza

pintando cadros de utopías,

camiña sen prisas

ata que perdas o alento,

ata que fiques cos ollos abertos,

ata que se disipen 

os inoportunos pensamentos

en brumas traslúcidas 

bailadas polo azaroso vento.

Camiña,

ata escoitar o silenzo.

Irrompe entón no mar

cal proa de navío,

supera as ondas da incertidume

e da adversidade,

e debuxa a estela efémera

da esperanza,

do camiño a seguir,

con decisión e confianza 

con ganas de vivir.

Camiña,

cos pés nus sobre a area,

sobre a húmida herba

ou as ásperas pedras;

sobre a fría auga da chuvia

ou as candentes cinzas da fogueira.

Camiña,

e cando dubides, lembra

que son os pasos que xa diches

os que forxan a túa experiencia.