VIVOS

 

Vaiamos da man

dos amantes do pasado,

cos seus versos lacerantes,

co veleno das súas palabras

nos nosos trémolos beizos.

O veleno doce e adictivo

das olladas en silenzo,

dos sorrisos cómplices,

do leve tacto dos nosos dedos.

Soñemos con utopías gratis,

voemos nos ventos do azar,

ingrávidos,

felices,

na deriva consentida 

que nos evoca os aromas

salvaxes da Natureza,

as nítidas cores

do arco da vella,

os tenros sons pronunciados

nas nosas verbas,

os sentimentos puros,

fluindo polas nosas veas,

facéndonos sentir …

tan VIVOS!!!