EFÉMERO

 Efémero;

efémero o silenzo,

nas noites de lembranzas,

turbias imaxes na escuridade,

ficcións que xeran inquedanzas.

Efémero o ar

que do corpo entra e sae,

arrítmico e insuficente

baixo a choiva que cae.

Efémera a choiva mesma

que a miña alma rega,

tratando de limpar

o denso pó que a cega.

Efémeras as estelas,

camiños sobre a auga,

cando as dúbidas chegan,

que soa queda a ialma!

Efémera a túa voz,

tan lonxana xa nas lembranzas,

os silenzos soan gravosos

nesta fría pantalla.

Efémeras mensaxes

nas formas das nubes,

no lenzo do Ceo

o teu nome descubren.

Efémeras pegadas

de pés nús na area,

a auga da morte e da vida,

nun suspiro, as penas se leva.

Das pegadas do pasado doroso,

montañas e esfinxes

é o que queda.