O libro da vida

 

O libro sen letra algunha

cheo de mesta néboa;

inestables nubes

de formas informes

e inexactas,

devece pola efémera tinta

da vida

que unha vez riscou 

as arrincadas páxinas do pasado,

perdidas pero inesquecibles

na memoria silenciosa

que emerxe aleatoriamente

das augas da fatalidade.

Nin choiva

nin vento

limpan abondo,

liberan a alma errante,

concentran o líquido vital

no vértice mesmo do abismo

cara a ansiada transferencia 

e a inmortalidade.