Ás veces

 Ás veces

Só ás veces

a néboa do esquecemento

cobre densamente

as páxinas do vello caderno,

as vivenzas dorosas,

lonxe no pasado

e máis aínda no futuro

que ás veces acariño

e que sempre se esvaece

na desesperanzadora distanza.

Ás veces

me doe terte coñecido

pola culpa das miñas ilusións,

das miñas baralladas mentais,

dos meus desexos egocéntricos

que delimitan as liñas

sinuosas dos sentimentos.

Ás veces

podo sorrir pola túa presenza virtual,

intensa mais efémera ao cabo,

a luz cegadora do lóstrego.

E logo silenzo e negrura de novo

para rematar co estremecedor trono final. 

Ás veces 

son vinte miligramos de néboa

os que acuden na miña defensa.