Na beira mesma,
onde a rocha apenas resiste
as envolventes embestidas
do frío mar incansable
tinguido do gris das nubes.
Mimético por Natureza,
pregoeiro da opacidade,
reventa en escuma salgada,
por onde se perden
bágoas de porcelana
que se afunden
no infortunio da escuridade,
para non seren vistas,
nin atopadas,
endexamais.
Cala silenzo,
que as ondas me chaman
para durmirme
no seu berce feiticeiro,
onde as bágoas
veñen e van
ao son das mareas.
Ningún comentario:
Publicar un comentario