CEO

 

Na percura do Ceo,

a devagar pola rúa.

Envoltura de aura traslucida

do adn herdado,

dos límites autoimpostos,

dos medos aprendidos.

A mochila cargada, 

de choros a escondidas,

de verbas asolagadas.

A tatuaxe das lembranzas,

imborrable,

por veces agarrota os pulsos,

fortemente,

contra o peito baleiro,

sen ar.

E voa a carraxe 

ao arredor,

sen poder saír da brumosa capa

circundante,

golpeando unha e outra vez,

no máis profundo

do sentimento; 

na mesma alma,

no espíritu eterno.

Onde unha vez xurdiu o Amor

e agora hai bágoas

e inferno.

E agora busca o Ceo.