CARPE DIEM

 

Bailar sobre os desexos

cambiantes i efímeros,

sen camiño a seguir,

sen patrón definido,

no chou do balanceo,

dos soños abstractos

que non axudan e confunden.

Virar no espazo

e no tempo.

Adiante e atrás

nos pensamentos,

a vela extendida a merced 

do caprichoso vento.

Sentir a esperanza 

tan preto!

Sen verbas sonoras

que rachen o silenzo,

que guíen o camiño

polo temeroso intento,

esclavo do vil medo

que atenaza a lingua

enturbia o espazo,

disolve o escaso tempo.