As verbas saen e flotan no ar, comunicando ideas e sentimentos, berrando as veces para seren escoitadas.
Lonxe aínda do imposible,
a ruleta das emocións
xoga caprichosamente.
O camiño sinuoso, árido, eterno,
que me leva a ti,
afoga a esperanza
na ausencia, nos silenzos
longos, incómodos;
a covardía vence
no temporal das dúbidas.
A soidade finalmente
…
Ningún comentario:
Publicar un comentario