A noite pecha,

as ondas caprichosas

e a soidade toda

con rumbo vacilante.

Sumido na incerteza

fun cara a tí,

o meu faro e guía

intermitente.

As veces oculto

e outras presente,

caín no engano

absorto na túa luz.

E morrín na beira,

na negra pedra

do infortunio,

preto de tí

e tan lonxe,

pola túa indiferencia 

e frialdade

na noite pecha.

Maio 2022