SOMOS

 

Non es faísca fugaz que alumea un intre,

es lume antiguo que quenta e guía.

Non es pausa nen descanso,

es remuíño que transforma,

coma río que acariña a rexa rocha 

sen que esta perda a súa esencia.

Non te amo como quen mira a superficie do mar,

senón como quen descende e atopa o seu propio latexo,

a certeza que non precisa demostrarse,

no profundo.

E neste vínculo, denso coma o tempo,

somos máis ca dous, somos permanencia.